প্ৰতিবাদ

-


 প্ৰতিবাদ মুখৰ আজি মোৰ এই কলম,
নীলা চিয়াঁহীৰ মাদকতাত জাগৰণ আনিব খুজিছোঁ,
কিছু ন-পুৰনি স্মৃতি আৰু কিছু আৱেগ।।
সেই ডিচেম্বৰৰ মাজৰাতিৰ হাড় কপনি ঠাণ্ডাত, আমাৰ কোনো চখ নাছিল,
নাছিল কোনো সেই প্ৰতিবাদ মুখৰ মানসিকতা লৈ যোৱাৰ,
প্ৰথম বাৰৰ বাবে জপিয়াই পৰিবলৈ এটি আন্দোলনত,
যি মানসিক ভাৱে নহয় কেৱল, শাৰীৰিকভাৱেও;
নিদ্ৰা দেৱীৰ কোলাত এক ৰাতি নবহী,
বহিলোহী আহি সেই বৰ জূইৰ আশে-পাশে থকা সৰু সৰু ফিৰিঙতিৰ বিলাকৰ লগত,
কোন জ্যেষ্ঠ, কোন কনিষ্ঠ,
সকলোৰে কেৱল এটাই মত - 
"আমি কালি বিপ্লৱৰ পথট সকলো একেলগে আগবাঢ়িম"।।
হিল-দ'ল ভাঙি পুৱাৰ খালী পেট লৈ,
কুঁৱলীৰ বগা ডাৱৰক নেওচি সকলো একগোট হৈছে,
যাত্ৰা কৰিবলৈ, এজন শাৰীৰিক বিপ্লৱী হ'বলৈ;
কোন, কৰ পৰা, কেনেকৈ, ঠিকনা নাই,
কেৱল যোগ হৈ গৈ আছে,
বিপ্লৱী মানৱ শৃংখলাৰ লগত;
ৰাজ্য দুখন, প্ৰতিবাদৰ ভাষাও দুটা,
কিন্তু আৱেগ এটাই - 
আমাৰ ওপৰত জাপি দিয়া ক'লা আইন আমি নামানো,
"আমি 'কা' নামানো, নামানো আৰু নামানো"।।
ৰূদ্ৰ আৰু উগ্ৰ দেশৰ ভৱিষ্যতক দেখি,
সকলো অবাক, নিৰ্ব্বাক আৰু স্তম্ভিত,
কোনো খ‌ংৰ জ্বলাৰ বিস্ফোৰণ নহয় এইয়া,
নিজৰ সংবিধান খনক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিবলৈ ওলাই অহা এটি যুৱ প্ৰজন্মৰ দলৰ এটি সৰু প্ৰায়স;
সমুখত থিয় দিছেহি চৰকাৰৰ দ্বাৰা গঠিত জনগনক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া এটি দ'ল,
যি নিজেই সংবিধানৰ অধীনত থাকিও,
আজি ৰোগগ্ৰস্ত।।
আৰম্ভ হ'ল এটি খেলা, এটি পুৰণি খেল,
খেলটো কিন্তু বৰ জটিল - 
কোন সবল আৰু কোন দুৰ্বল;
দুৰ্বলৰ হাতত নাছিল কোনো অস্ত্ৰ-সস্ত্ৰ,
আছিল মাথোঁ কিছু শব্দ উচ্চস্বৰে দোহাৰিব পৰা ক্ষমতা আৰু মনোবল;
সবলৰ হাতত সকলো আছিল,
আছিল ৰজাঘৰীয়াৰ আদেশো;
ৰজাঘৰীয়াও স্থিৰ,
আমি কোনো প্যধে নামানো;
এই ক্ষমতাৰ টনা-আঁজোৰা খেলৰ কোনো পৰিসমাপ্তি নাই।।
ৰোমন্থন কৰো সেই অনুভৱ বিলাক,
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা খানাপাৰালৈ কৰা চাৰি কিলোমিটাৰ যাত্ৰা,
ছাত্ৰৰ ৰূদ্ৰ ৰূপ দেখি,
কি ঠিক ভোক, পিয়াহ, ভাগৰ,
সকলোৱে মৌনতাৰে প্ৰতিবাদ কৰিছিল;
এশ কিলোমিটাৰ দূৰত খবৰ শুনিছোঁ বিস্ফোৰণৰ,
আইৰ লগত ভাবিছিলো এইয়াই হ'ব শেষ টেলিফোন;
পঁচিছ জন যোদ্ধাই থিৰ কৰিলো, আমি থাকিম,
লাহে লাহে সৈন্যসকল ঘৰমুৱা হ'ল;
ৰজাঘৰীয়াই দিয়া প্ৰাণে ভাবুকিত,
সকলোৱে প্ৰথমে নিজৰ প্ৰাণক দেখিলে,
মাতৃক এৰি দিলে ৰজাঘৰীয়াৰ কিছু বঙালৰ হাতত,
যি কেইজন থাকিল, প্ৰজাৰ লগত,
ৰজাঘৰীয়াই নিৰ্মুল অত্যাচাৰ চলাই গ'ল আৰু চলাই আছে,
তাৰে মাজৰৰ এজনক,
জগতৰ নানা দোষ জাপি,
নৰহত্যাৰ শেষ পৰ্যায়লৈ লৈ যাব খুজিছে;
কিন্তু ৰাজঘৰীয়াৰ বৰ ভয়,
কাৰণ তেওঁ হ'ল মধ্যবিত্ত আৰু নিম্নবিত্তৰ এজন বিপ্লৱী, 
উচ্চবিত্তৰ নহয়,
এটি সৰু ফিৰিঙতিয়ে ৰজাঘৰীয়াৰ ৰাজকাৰেংৰ চিনছাপ নোহোৱা কৰিব পাৰে।।
এই প্ৰতিবদাৰ কোনো পৰিসমাপ্তি নাই আৰু চাগে নাহিব‌ই,
কিন্তু এই কবিতা, ম‌ই ইয়াতে সমাপ্ত কৰিব লাগিব,
যোৱাৰ আগতে আৰু এইবাৰ কৈ যাওঁ - 
"আমি 'কা' নামানো, নামানো আৰু নামানো";
জয় আই অসম।।

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

MY PENIS

-
Image
  Hey, you, The torchbearer of Machoness, The epitome of Masculinity, Why is it everytime that you arouse in me the eternity of testosterone? Everytime I see sexually aroused boobies and booties,  which is quite naturally or artificially distinct from one another; Fantasising every pornographic position through that small gap between the chest, Which dictionarily defined as Cleavage, And normally as in day to day...Ssssh!... don't say it... it's a Taboo; Thanks to the visionary visualisation of my 52 megapixel human eyes as I have searched in Google, I can see anyone naked even through that full clothed Burkha; Oh, you, Reader, might be wondering, Whom I'm taking to, If you have guessed it right and seeing by the title, Yes, I was having just a normal and a regular conversation with my Penis. I'm privileged, That I was born with the perfect sounded penis, As I grew, it grew with me, Along with it the socially constructed notions and potions of my identity, Reflecting th...
Read more

Covid Times

-
 [Intro] CJK, on the mic Here's something straight from the heart and the pen [Verse:1] Time is floating, We been in a cold mess, It's the same story told by the rest for the past one year. We're seeing the worst to best and best to worst, And here again goes the old saying - "rich getting richer and poor getting poorer". And yes, I belong to the privilege of worrying less, when so much shit is going around Should I regret or just let it pass? Not everyone's lucky, Here fighting for the bread, someone for a bed; Impatient enough to get some fresh air, someone just for some air; Been stuck inside the four walls and a screen for many days, someone's life is forever stuck. Systems failing, we been failing, We been blaming, they been blaming, Enough of this shit. It's time to resurrect ourselves, For what we have done to the world and the mother nature, Now, it's reflecting upon ourselves; Are we still not afraid? Not everyhero wears the white, Not eve...
Read more

"UNIDENTIFIED DECEDENT"

-
Image
(Part - 1/2) 6th September, 2013: 12:30 AM Staring at the tip of my fountain pen wondering why the hell the thought came to my mind of writing something about my unidentified and my unwanted life and what the hell am I going to write. Is it really a worth to write it down in the hope of someone to read and that too for what? A person who really never shared anything about the closet life it lived for so many years – no yelling, no regrets, no complain, no expectations; but silently floating on the life’s boat. But a boat without a rudder, drifting from one shore of identity to another shore of identity crisis, finding the right place to fit in and to settle for the rest of the life. 28th June, 1992 – a sound body and a sound mind born in the family of the most radical believers. The whole house was in a carnival of feast, jolliness and festivals. Little did they know the catastrophe that would hit them sooner or later. Then the hormones started kicking in the sound mind and telling t...
Read more